Groźny rak przełyku

Nowotwór przełyku, znany również jako rak przełyku jest nowotworem bardzo złośliwym i jednym z najczęstszych nowotworów w naszym kraju. Rak przełyku jest z reguły spowodowany nadmiernym i bardzo intensywnym paleniem papierosów lub innych wyrobów tytoniowych. Występuje szczególnie wśród osób, które palenie rozpoczęły jeszcze w bardzo młodym wieku.
Drugim podstawowym czynnikiem powstawania tego nowotworu jest nadmierne spożywanie wysokoprocentowego alkoholu. Te dwa czynniki są głównymi winowajcami występowania tego rodzaju raka. Aż dziewięćdziesiąt procent przypadków jego wystąpienia jest spowodowane właśnie piciem alkoholu i paleniem tytoniu. Rak przełyku może rozwinąć się również u osób, które częste używają bardzo ostrych przypraw lub, które piją gorące napoje. Rak przełyku powodują również niedobory witaminy A, B2, C, E oraz pierwiastków takich jak na przykład cynk, mangan czy też magnez. Pierwszym zauważalnym objawem nowotworu przełyku jest pojawiający się problem z przełykaniem. Pojawia się on, kiedy nowotwór zajmuje już około siedemdziesiąt procent obwodu przełyku. Kiedy zauważymy, że mamy kłopoty z przełykaniem, towarzyszy temu ból, to jak najszybciej powinniśmy zgłosić się do lekarza. W przypadku nowotworów czas odgrywa bardzo ważną rolę.

Jak uniknąć osteoporozy, jak ją wykryć

Osteoporoza to nic innego jak choroba kości powodująca, że stają się one bardziej łamliwe, mniej wytrzymałe na urazy. Zmniejsza się też ich gęstość. Na skutek osłabienia kośćca wzrasta ryzyko złamań trzonów kręgosłupa, szyjki kości udowej, kości nadgarstka, barku, bioder czy żeber. Poznaj objawy, przyczyny powstawania oraz metody leczenia osteoporozy. Dowiedz się jak wygląda profilaktyka przy osteoporozie.

Główne objawy osteoporozy to bóle kręgosłupa lędźwiowego, zmalenie wzrostu, zgarbienie pleców, zaburzenia chodu z utratą równowagi oraz złamania patologiczne. Należy przy tym podkreślić, że absolutnie nie muszą one występować razem i mogą przybierać bardzo różny poziom zaawansowania. Najbardziej narażone są na jej wystąpienie kobiety dojrzałe. Może ona też pojawić się u mężczyzn, lecz dotyka ich dużo rzadziej, gdyż mają oni bardziej gęste i mocniejsze kości.
Jak może dojść do powstania takiej choroby? Przyczyny osteoporozy to dość pokaźna lista. Medycyna przede wszystkim zwraca uwagę na związek osteoporoza a menopauza przedwczesna, jak i właściwa. Osteoporozę mogą też wyzwolić: alkohol, palenie papierosów, nieprawidłowe wchłanianie wapnia. Osteoporoza może też pojawić się u nas na skutek chorób tarczycy lub nerek a także pojawić się w skutek przyjmowanych leków takich jak na przykład sterydy – podawane w trakcie leczenia stawów. Nie bez znaczenia są tu także właściwości genetyczne.
Jak zatem chronić się przed osteoporozą? Przede wszystkim ograniczając lub całkowicie eliminując ze swojego życia wszelkiego rodzaju używki typu alkohol, kawa, papierosy. Aby uniknąć zagrożenia osteoporozą, powinniśmy też wpisać na stałe do naszych codziennych obowiązków – aktywność fizyczną. Przy czym nie musi być to od razu sport wyczynowy czy katorżnicze ćwiczenia. Wystarczą regularne spacery. Bardzo ważna jest również nasza dieta. Należy więc zrezygnować z fast foodów oraz porzucić wszelkie diety jednoskładnikowe. Powinniśmy też wykluczyć zupełnie dietę wegetariańską. Naszym kościom nie służą także: napoje gazowane, „chińskie zupki” oraz konserwowane mięso. Ma to związek ze zbyt wysoką zawartością fosforanów, które nie służą dobrej kondycji naszych kości. Warto również zadbać o to, aby chronić swoje stawy przed wystawianiem ich na działanie zimna. Zbyt częste stany zapalne, również mogą doprowadzić do powstania osteoporozy.
w jaki sposób możemy wykryć osteoporozę? Po pierwsze: obserwując uważnie swoje stawy i kości. Poza tym, każda kobieta która wchodzi o okres menopauzalny (także ten przedwczesny) powinna zgłosić się na badanie densytometryczne (densytometria), pozwalające określić stopień gęstości kości.

Rokowania przy nowotworze szyjki i trzonu macicy

Kobiecy organizm narażony jest o wiele bardziej, niż męski na złośliwe formy nowotworów. Jedną z częściej atakujących kobiety form chorób nowotworowych jest rak szyjki i trzonu macicy. Poznaj bliżej tą chorobę.

Rak szyjki macicy to schorzenie wywołane przez wirus HPV. Jego działanie polega na namnożeniu komórek nowotworowych, co z kolei może doprowadzić do pojawienia się guza zagrażającego życiu. Nowotwór ten jest bardzo niebezpieczny. Przede wszystkim dlatego, że potrafi on przez lata przebiegać bezobjawowo. Dlatego też zaleca się, aby kobiety regularnie wykonywały u siebie badanie cytologiczne, które pozwala wykryć zmiany przedrukowe lub zdiagnozować sam nowotwór w postaci możliwej do wyleczenia. W przypadku podejrzenia nowotworu, lekarz powinien zlecić dodatkowe badanie histopatologiczne. W momencie, gdy będzie on już pewny swojej diagnozy, zanim zdecyduje o odpowiednim leczeniu, skieruje nas jeszcze na dodatkowe badania: krwi, moczu, USG przezpochwowe oraz USG jamy brzusznej.
Jakie może dawać objawy rak szyjki macicy? To przede wszystkim: bóle w podbrzuszu, bóle po zbliżeniach intymnych, ból w okolicy krzyżowo-lędźwiowej, krwiste upławy o nieprzyjemnym zapachu oraz krwawienie po stosunku. Niekiedy przyczyną powstania nowotworu, stają się polipy szyjki macicy.
Obecnie szanse kobiet, u których wykryto zamiany nowotworowe lub przednowotworowe na wyleczenie, znacznie się podwyższyły. A wszystko to możliwe stało się dzięki wprowadzeniu nowoczesnej metody leczenia. Jest to tak zwana terapia fotodynamiczna. Polega ona na współdziałaniu trzech składników: fotouczulacza, Światała i tlenu. W efekcie doprowadza ona do zniszczenia komórek nowotworowych. Metoda ta jest całkowicie bezbolesna. Nie pozostawia blizn i nie okalecza. Jest stosowana jako alternatywa do zabiegu chirurgicznego, czyli gwarantuje kobiecie – po zakończeniu leczenia – że będzie ona mogła zostać matką. Terapia fotodynamiczna jest niemożliwa w przypadku, gdy kobieta: jest w ciąży lub choruje na nerki czy wątrobę.
Zwiększenie szans na wyzdrowienie, powoduje też wczesne rozpoznanie stanów przednowotworowych i wczesnonowotworowych. Służy temu badanie, jakim jest kolposkopia. Polega ona na obejrzeniu przy pomocy specjalnego urządzenia optycznego powierzchni szyjki macicy, dolnej części jej kanału a także sromu. Badanie to pozwala precyzyjnie zlokalizować ognisko chorobowe.
Aby uchronić się przed tym – jak i wieloma innymi – schorzeniami nowotworowymi, powinnyśmy zadbać, by w naszej diecie pojawiły się składniki, które mogą powstrzymać rozwój i pojawienie się komórek rakowych. Są to: kapusta biała, czerwona, włoska i pekińska, brukselka, kalafior, brokuły, rzodkiewka, kalarepa, rzeżucha, rukola, chrzan, czosnek, cebula, por oraz owoce: maliny, truskawki, żurawina, czarne jagody. Doskonale chroni nas również zielona herbata.
Ograniczyć liczbę zachorowań mogą też szczepienia ochronne. Są to szczepionki podawane w trzech dawkach a ich zadaniem jest ochrona przed zakażeniem wirusem HPV. Zaleca się ją dziewczętom w wieku od 11-18 lat. Najlepsze działanie ma przed pierwszą inicjacją seksualną.

Czynniki ryzyka raka sutka, badania profilaktyczne

Kobiece piersi to nie tylko powód do dumy lub zmartwienia – w zależności od ich wielkości, która satysfakcjonuje ich właścicielkę lub nie. To także bardzo wrażliwy organ, wymagający wyjątkowej troskliwości i uwagi. Podobnie zresztą jak pochwa czy niektóre elementy układu rozrodczego. Systematyczne badania profilaktyczne, pozwalają we wszystkich tych przypadkach, wykryć w porę poważne zagrożenie. W przypadku układu rozrodczego może to być rak szyjki i trzonu macicy; zaś w przypadku piersi – nowotwór sutka.

Najskuteczniejszym badaniem w profilaktyce oraz diagnostyce raka piersi, jest mammografia. Ma to związek z faktem, że pozwala ono wykazać obecność guzków, na długo przed tym, nim staną się one wyraźnie wyczuwalne. Mammografia to także badanie, które pozwala na wczesne wykrycie mikrozwapnień. Badanie to jest całkowicie bezbolesne. Polega ono na umieszczeniu piersi na specjalnej podkładce i przyciśnięcie ich z góry. Im większa siła przycisku, tym wyraźniejszy obraz badania. Po raz pierwszy mammografia powinna zostać wykonana między 35. a 40. rokiem życia. Wcześniej nie jest to polecane, gdyż tkanka gruczołowa młodszych pacjentek, nie przepuszcza promieni rentgenowskich. Młodsze kobiety powinny wykonywać regularne samobadanie piersi. Wystarczy robić je raz na miesiąc od momentu ukończenia 20. roku życia. Panie około 30-tki, powinny poddawać się przynajmniej raz w roku badaniu jakim jest USG piersi. Badanie to wykonywane jest nie tylko profilaktycznie. USG piersi traktuje się też jako badanie dodatkowe w przypadku kobiet, które są po menopauzie i stosują hormonalną terapię zastępczą. Jeśli wynik któregoś z badań wywoła u lekarza niepokój, może nas skierować na jeszcze jedno badanie. Jest nimbiopsja piersi. Badanie to polega na pobraniu próbki wykrytego guzka a następnie poddaniu jej rozpoznaniu histopatologicznemu.

Dla niektórych kobiet, badanie piersi może okazać się dość krępujące, ale jest to ważne, jeśli chcemy zachować swoje zdrowie i zadbać o nie. Warto przy tym podkreślić, że kobieta powinna jak najszybciej udać się do lekarza kiedy stwierdzi u siebie następujące objawy: ból w piersi, wyczuwalny guzek lub zauważy: zmiany wielkości lub kształtu jednej z piersi, powiększenie węzłów chłonnych pod pachą, zniekształcenie brodawki, wyciek z brodawki, zmarszczenia na skórze piersi. Wszystkie wymienione symptomy, mogą świadczyć o istnieniu raka piersi – najczęstszej złośliwej postaci nowotworów występujących u kobiet. W grupie szczególnego ryzyka zachorowania znajdują się kobiety: po 40 roku życia, genetycznie obciążone, rasy białej, o siedzącym trybie życia i pracy, nadmiernie spożywające alkohol i nałogowe palaczki, z chorobą gruczołu piersiowego, poddawane naświetlaniu przed 30. rokiem życia, stosujące HTZ oraz cierpiące na nadwagę.

Objawy menopauzy w młodym wieku

Menopauza i klimakterium to dwa pojęcia, które stosowane są wymiennie. Niewiele z nas wie jednak, że obie te nazwy znaczą coś zupełnie innego. Menopauza to ostatnia miesiączka, zaś klimakterium to proces, który prowadzi właśnie do ustania miesiączkowania. U Polek menopauza występuje zwykle u kobiet po 50-tym roku życia. Coraz częściej bywa jednak tak, że pojawia się ona u kobiet dużo młodszych. Dla określenia tego stanu stosuje się wówczas pojęcie: przedwczesna menopauza lub okres premenopauzalny. Poznaj jej przyczyny, objawy oraz sposoby leczenia.

Menopauza (zarówno ta właściwa, jak i przedwczesna) wywoływana jest przez zaburzenie pracy układu hormonalnego. Objawy charakterystyczne dla tego stanu, pojawiają się w wyniku wahań poziomu estrogenów i progesteronu. Właściwa menopauza „atakuje” kobiety po 50-tym roku życia. Może jednak pojawić się u nas już w wieku między 20-35 lat. Przyczyny przedwczesnej menopauzy to: nałogowe palenie papierosów (ryzyko wzrasta o 50%!); chemio-lub radioterapia; niewłaściwe odżywianie typu głodówki, zbyt restrykcyjne diety, anoreksja, bulimia; czynniki genetyczne; przewlekły stres; histerektomia i owiarektomia.

W wielu przypadkach przedwczesna menopauza przebiega bezobjawowo. To co powinno wzbudzić nas niepokój to przede wszystkim nieregularne miesiączki. Mają one związek z wahaniem poziomu estrogenów i progesteronu. Innym symptomem mogą być bardzo obfite miesiączki. Jest to związane ze zbyt małą produkcją progesteronu. Nocne poty, uderzenia gorąca, nagłe zaczerwienienie twarzy, zaburzenia potliwości których nie łączymy z żadnymi konkretnymi przyczynami czy wydarzeniami, to również symptomy dotyczące przedwczesnej menopauzy. Winą za ten objaw obarczane są estrogeny, których poziom znacznie spada, a to z kolei wpływa na pracę ośrodków wegetatywnych, odpowiedzialnych za odczuwanie gorąca lub zimna. Jeśli zaobserwujemy też u siebie takie objawy jak : przyrost wagi, suchość pochwy, zaburzenia snu za którymi stoi estrogen, także powinnyśmy się zaniepokoić. Podobnie zresztą gdy zaczynamy cierpieć na zaburzenia koncentracji. W tym przypadku do głosu dochodzi niedobór progesteronu. Inne równie często pojawiające się objawy świadczące o menopauzie to kołatanie serca oraz nastroje depresyjne. Jeśli zauważyłyśmy u siebie któreś z wymienionych objawów, powinnyśmy udać się do specjalisty. Jest nim ginekolog. Aby potwierdzić diagnozę lekarz zleci następujące badania: USG – oceni w ten sposób jajniki i macicę; badania krwi – są istotne dla ustalenia poziomu hormonów. Dodatkowo lekarz może zlecić badania poziomu: prolaktyny (PRL), hormonów tarczycy (T3, T4) i hormonu wydzielanego przez przysadkę mózgową – TSH.

Menopauzy nie da się wyeliminować zupełnie, gdyż jest ona naturalnym procesem. Można jednak zahamować jej postępowanie. W tym celu najczęściej stosowana jest terapia hormonalna, która ma na celu przywrócenie i unormowanie funkcji jajników. W trakcie leczenia przyjmujemy estrogeny oraz progestagen. Preparaty te wyrównują poziom hormonów oraz mogą zatrzymać proces wygasania czynności jajników.

Objawów przedwczesnej menopauzy, nie należy ignorować. Dlaczego? Ponieważ mogą stać się one przyczyną problemów z zajściem w ciążę a także sprzyjają pojawieniu się osteoporozy.

UPŁAWY Z POCHWY

Kobiece dolegliwości intymnepotrafią skutecznie popsuć humor. Nie dość, że powodują znaczny dyskomfort, to zmuszają do rezygnowania z wakacyjnych planów urlopowych. Najczęstszym symptomem są w takich wypadkach upławy. Objawiają się one zmienioną wydzieliną z pochwy jak też nieprzyjemnym zapachem intymnym. Są one symptomem, że w drogach rodnych kobiety rozwija się infekcja.

Upławy w cyklu miesiączkowym mogą pojawić się w dowolnym momencie a szczególnie przed okresem. Wtedy organizm traci nieco na odporności. Przygotowując się do miesiączki może być nieco osłabiony a wtedy nie trudno o zakażenia grzybicze. Te z reguły psują damskie samopoczucie, wywołują frustracje związaną z nieprzyjemnymi intymnymi odczuciami a wyróżniają się białymi serowatymi upławami. Jeśli je zauważymy reagować należy od razu. Jeśli wdrożymy leczenie, jest szansa, że pozbędziemy się swędzącego i piekącego problemu szybko.

Z kolei powodem żółtych i zielonych upławów mogą być inne zapalenia i choroby. Wydzielinę pochwową należy traktować jako pierwszy symptom, że dzieje się coś niedobrego. Szczególnie niepokojące są upławy brązowe i z krwią. W takim wypadku koniecznie należy udać się do ginekologa iwykonać badania profilaktyczne. Oczywiście każdy niepokojący przejaw pochwowy, warto skonsultować z lekarzem. Leki szybko działające dają pewność, że schorzenie zostanie wyleczone do końca.

Jednak co robić, gdy znane już upławy nawracają? Czy można stosować domowe sposoby, by się ich pozbyć? Czy jednak jest to tylko eliminowanie objawów a nie przyczyn? Okazuje się, że w pewnych sytuacjach wystarczy domowa kuracja, ale zawsze należy ją skonsultować ze swoim lekarzem. Walka z nieprzyjemną wydzieliną pochwową może być długa i męcząca, dlatego dobrze jest wspomagać organizm lekami bez recepty na upławy. Są to zazwyczaj ziołowe i łagodne środki. Koniecznie też zadbajmy o ogólną odporność organizmu. Nierzadko mamy do czynienia zupławami u dziewczynek. Są to również symptomy niepokojące, jakie należy obserwować i leczyć. Natomiastwydzielina pochwowa w ciąży, może sugerować zakażenie, z czym należy bezwzględnie skierować się do lekarza prowadzącego. Warto też zasięgnąć opinii jak odróżnić upławy ciążowe od naturalnego śluzu i wód płodowych.

Kiedy zrobić pierwszą cytologię, interpretacja wyników

Systematyczne badania ginekologiczne, należy wykonywać od momentu, kiedy zaczęłyśmy współżycie seksualne. To lekarskie zalecenie, nie zwalnia nas oczywiście z bacznej obserwacji swojego organizmu i natychmiastowych reakcji na zauważone zmiany czy niepokojące objawy. Każdy z nich bowiem może oznaczać, że zaatakował nas niebezpieczny wróg – nowotwór. A co w przypadku, kiedy czujemy się dobrze i nic nam nie dolega pod kątem ginekologicznym? Wtedy również warto poddawać się określonym badaniom w celu potwierdzenia, że jesteśmy zdrowe. Przykładem takich badań – określanych jako profilaktyczne, mogą być: samokontrola piersi i mammografia. Pierwsze badanie najlepiej wykonywać co miesiąc z chwilą ukończenia 20. roku życia. Pierwszą mammografię z kolei zaleca się wykonać między 35-40r.ż, po 40 r.ż co dwa lata a po 50-tym co roku. Podobnie ma się rzecz, w przypadku badania jakim jest cytologia.

Badanie to należy po raz pierwszy wykonać w okresie 3 lat od momentu rozpoczęcia współżycia seksualnego lub około 21. roku życia. Później zaleca się wykonywanie go co roku podczas kontroli ginekologicznej. W ramach ubezpieczenia zdrowotnego, każdej kobiecie raz na trzy lata, przysługuje bezpłatna cytologia.

Cytologia polega na pobraniu przez lekarza komórek z błony śluzowej szyjki macicy, za pomocą specjalnego przyrządu. Jest to badanie całkowicie bezbolesne. Na jego podstawie patolog sprawdza, czy wśród prawidłowych komórek, nie znajdują się takie, które świadczą o stanie zapalnym lub nie zwiastują choroby nowotworowej. Następnie rozmaz jest kwalifikowany do jednej z 5-ciu grup. Im niższa grupa, tym lepszy wynik. Ponieważ z reguły wynik otrzymujemy do ręki, możemy poddać go samodzielnej interpretacji. Grupa I i II – oznacza normalny stan. Grupy III, IV i V – wymagają dodatkowej diagnostyki.

Regularne badania cytologiczne, pozwalają na wykrycie zagrożenia zanim, stanie się ono bardziej niebezpieczne. Na trzy dni przed udaniem się na badanie, nie powinnaś wykonywać płukania pochwy ani przyjmować leków dopochwowych. Może to sfałszować wyniki. Poza tym powstrzymaj się w tym czasie także od seksu.